انوشیروان سرحدی

من می روم

که ستاره رفته است

و شب رفته است

وما ه نیامده است

من می روم

که نیما رفته است

ولورکا رفته است

و ری را نیامده است

2002 میلا دی

د عا به جان پروانه کنید

چه می زند قلب علف !

2001 میلا دی

بازی با کلمات

سالخوردگی :

سالخورده نیستم

سالها مرا خورده اند

و روء یاها مرا برده اند

2001 میلادی

رنج کشیدن  :

رنج از کشیدن خودخسته می شود

ما از کشیدن رنج اما ؟....

تشریح

اصلاٌ به چشم شما نمی آیم

تنها گاهی برای خالی نبودن عریضه

غریزه ی کنجکا وی تان که گل می کند

از موزه ها ی خیا لتا ن بیرونم می آورید

وبر میزها ی تشریحتا ن می گذارید

دسا مبر 2003 میلادی

زندگی

میوه ایم

می روییم

کالیم

می رسیم

می افتیم

می پو سیم

2000 میلادی

چارچوب

چه ازشاعران سرود وستاره باشم

چه از شاعران ایماء واشاره

فرقی نمی کند

همیشه گوشه ای ازمن

ازچارچوب شما بیرون است

ساد گی

ما ساده ایم

به سادگی شبنم,

با لبخند کودکی ذوب می شویم

ما ساده ایم

به سادگی قناری,

آوازهای یخ زده مان را

بر میله های قفس نثار می کنیم

ما ساده ایم

به سادگی ستاره د ر شب ضلمت

ما ساده ایم

وبه سا دگی برگ د ر د هان مرگ می ر و یم