حسین فرخی

  آغشته به گل و لای

  از ایستگاه باز می گردم  

  به ساعت گوشه دیوار نگاه می کنم

  در اتاق

  چموان را خالی می کنم از عکس و عطر

  ازپریشانی ها و اندکی اندوه

  و در میان این هیاهو

  می نشینم.

  پنجره تاریک است

  و دستگیره در را

  باد تکان می دهد

19/6/77   

برگرفته از کارنامه شماره هفتم