جلال  سرفراز              

 

در حاشیه

 

چندان به حاشیه رفتم

که حاشییه

خود

متن

شد

 

در متنِ حاشیه

               و حاشییه ی متن

                                مانده ام

 

و گرد من

چندین و چند خط و پرانتز

چندین و چند

               متن و حاشیه و من

 

هر متن را

              هوای حاشیه یی دیگر است

و در حواشی هر حاشیه

عبور ما از غاشیه و

من

              

 

 

هفت گردش

از دریا تا ما   از ما تا دریا

 

1

 

جراحت بارن را فراموش کن

علفهای زخمی از سمت باد می آیند

 

سمت ما سمت خاک است

سمت شما سمت دریا

 

2

 

از دریا تا ما چهار تاخت فاصله است

از ما تا دریا واهمه ی مد

 

ومد که هست

کنارها و لانه درناها

به آب فرو می رود

 

3

 

تتها نک پرهای درناهای به خوابرفته

پرچم سیاه کشتی ها

و فاصله ما تا دریا

 

4

 

گفتم که!

قلم قرمز

یعنی

حضور

 

5

 

مرهای عریان

با پاپیونهای قرمز

بر آلتهاشان

 

و کودکان سفیرپوش

با مجمرهای آتش

برسر

 

6

 

شبپره ها شهادت می دهند

که ما تنها نیستیم

ماه می گوید  من هم شهادت می دهم

 

و آسمان که از ما باشد

درناها خواهند آمد

 

7

 

یک سر طناب را به دریا گره بزنیم

سر دیگر را به باد

 

سمت شما سمت دریا

سمت ما سمت خاک است.

 

سپتامبر

1991

برگرفته از رویا شما ره سه

 سال 1997