سهراب مازندرانی
بر گرد تاریکی،
نوری فرسوده هست
که پاک نمی شود
با دست.
تو فقط می توانی بخوابی
با سقفِ بلندِ کلمات را برداری
گر نه،
پارچه تر
بر پیشانی داغ
بگذار.
برگفته از خطابه خاک
|
|
|
|
سهراب مازندرانی
بر گرد تاریکی، نوری فرسوده هست که پاک نمی شود با دست.
تو فقط می توانی بخوابی با سقفِ بلندِ کلمات را برداری
گر نه، پارچه تر بر پیشانی داغ بگذار.
برگفته از خطابه خاک
|
|